NESNEL İLETİ

Hani küçükken kola kutusunun yan tarafına basınca ayağın kenarlarına tutunurdu kutu, yürürken metalik ses çıkardı “robokopum ben! dufzzzt dufzzzt...” diye gezerdik ya. İşte o kola kutusu ayağıma küçük gelmeye başlayıp da bunu yapamadığımı fark edince büyüdüğümü fark etmiştim, çok üzülmüştüm lan. Çok seviyorum onu yapmayı be…

Hani ışıklı ayakkabılar vardı, zorla aldırırdık, yansın diye topuğa basa basa yürürdük, pili bitince de bir olayı kalmazdı…

Şimdi de topuğunda tekerlek olan ayakkabılar var. Yemin ediyorum canım çekiyor lan! O ışıklı ayakkabıyı isteyen duygular yıllar sonra depreşti zorluyorlar beni. Hayır, eşek kadar adam oldum ayağıma uyacak numarası yoktur. Varsa bile giymemem ki, kendimi dıyardan onunla hayal ettim çok salak bir görüntü oluyor. Kendimi yaşlanmış hissettirdiler lan! “Meeh, bizim zamanımızda olsaydı lan bunlardan, ne icatlar çıkarıyorlar emilim” diyorum her gördüğümde.