NESNEL İLETİ

Bizimkiler yine torun sevmeye gittiler, bir hafta boyunca evde yalnız kalıcam, tekrar. Giderken de sanki kış uykusuna yatacakmışım gibi dolabı ağzına kadar yemekle doldurup gittiler. Böyle ev boş olduğunda küçüklükten kalma yaramazlık yapma dürtülerim harekete geçiyor. Ben daha 10 yaşındayken annem de babam da emekli olduğundan evi boş bulmak benim için büyük olaydı. Tabi şimdi büyüdük öyle yapacak özel bir şey de kalmadı ki ağız tadıyla keyfini çıkarayım. Yine de işten gelir gelmez bodrumdan bisikleti çıkardım tamir etmek için eve attım, 3-5 gün onunla uğraşırım artık.

Bu sefer işim var o kafamı dağıtır yalnızlık hissetmem diyordum ama daha eve gelir gelmez elektrikler kesildi. Oturdum yatağa bekledim öyle. Eğer tek başıma eve çıkacak olursam eşyaların yanında kedi de alıcam hemen. Gerçi tek başıma çıkmasam da alırım ki. Yalnızlık çok kötü mü desem korkunç mu desem rerö mü desem bilemedim.

Pastasız doğum günü, hep istediğim şeyleri hediye olarak alınmak, sevgilinin Ankara’ya gelmesi, gezi evi, kültür şokuna sokan playlist, lunaparkta dehşet, dört kedili ev, yorgunluk, dikmen vadisi, yeni sarmaşık, daha çok yorgunluk, sinirlen, affet, sinirlen, affet, sinirlen, üzül, sinirlen, üzül, sinirlen, sinirlen, sevgiliyi yolcu ederken sinir ve üzüntüden dişleri sıkma kıvamına gel...
Sonu böyle bitmeseydi belki de en güzel doğum günüm diyebilirdim.

Ailemle otururken kedi alamadığım için kendi evime çıkar çıkmaz alırım ki diyordum. Ancak kendi evime de evlenmeden çıkma gibi bir ihtimalim de çok az. Yeni evliyken de kıskanırım ben o kediyi lan! Kedi severken insan sever gibi sevilmiyor, daha coşkulu daha heyecanlı sevildiğinden insan da öyle sevilmek istiyor be. Feci kıskanırım ben. Hemen almam o yüzden. O arada hamster falan alırım.

Ayrıca kedi alırsam da biri dişi biri erkek 2 tane almayı düşünüyorum. Düşünsene, tüm yaşam alanında senden başka bir tane daha yok, istediğin gibi at koşturmana rağmen yalnızsın. Hatta eve yavruyken gelmişsen yalnız olmamanın ne demek olduğunu bile bilmiyorsun, çok kötü be.

Kursa gitmek için yürürken her zaman oralarda gördüğüm beyaz kediyi gördüm, pisi dedim koşa koşa geldi. Çok pis olduğundan ve sadece eve dönerken karşılaştığımdan o zamanlar sevip eve kadar elimi bir yere değdirmeden hemen yıkıyordum. Bu sefer sevmeyecektim, hatta pisi dediğime pişman oldum. Ama tam hadi gidiyorum ben diyip adım attım ki bu da kendini yere atıp taklalar atmaya başladı, adeta baştan çıkardı dayanamadım. O değil de erkek lan bu.

Şu tüysüz kedilerden alırsam adını Gollum koyarım.

En azından bir kedim olsa kendimi bu kadar yalnız hissetmezdim.

Geçen belgesel izlerken adamın biri “aslanları ne kadar evcilleştirseniz de saldırma ihtimalleri vardır” dedi. Lan sanki bildiğin kedileri evcilleştiriyoruz da saldırmıyorlar mı? Ben kedim sinirlenince kaçtığımı bilirim lan! Küçücük kedi bile yırtıp parçalıyorsa aslandan evcilleşmesini beklemek ne demek demen lazımdı olm…
Ha melmel bakmaktan başka bir şey yapmayan kediler de var ama onlar da bildiğin mal be. Öyle mayışık kedi mi olur? Kedi dediğin aslandır, gaplandır, sevdirmek istemiyorsa kola sarılıp tepikleyendir…

Her gün geçtiğim yolda yıllar önce evden kaçan kedimin yavruları olabilecek kediler görüyorum. Hiç de pas vermiyolar haa…

Ekşi de kedi yavrusunu döverek öldüren çocuk başlığı altında “bunu yapan insan olamaz” tadında çokça şey yazılmış. Yıllardan beri ilk kez yazar olaydım da ben de yazayım şuraya istedim.

Uzun zamandır bunu yazmayı da düşünüyordum aslında; evet ben de döverek kedi öldüren çocuklardanım. Karamürsel’deyiz, 5 yaşındayım böyle sokağa falan yeni çıkmaya başlamışım. Sokak dediğim de lojmanın bahçesi. Kömürlükte kedi yavrusu gördüm, daha önce hiç kedi gördüğümü de hatırlamıyorum, yavaş yavaş yaklaştım sevmek için ama o hem tısladı hem elimi cırmaladı! 5 yaşındasın ve ilk gördüğün kediyi sevmek için uzandığında sana zarar veriyor. Ayrıca hep miyavladığı öğretilen kedinin tıslamasıyla baya şaşırmıştım. Ordan uzun bir sopa buldum onunla dürttüm, vurdum “sen beni nasıl cırmalarsın ben sana zarar vermiycektim ki, al sana al sana” diye, mantığa gel. Lan ne bekliyosun zaten 5 yaşındaki çocuktan? Ne merhamet duygun, ne mantığın, ne başka bir şeyin gelişmemiş, en içgüdüsel şekilde hakeret ediyorsun. He yok aileler suçlu yok iyi eğitemiyorlar falan diyenler eminim sokağa pek çıkmamıştır küçükken. Zira sokağa çıkan her insan yavrusu elbet böyle bir olaya karışır. Herkesin en azından bir böceği “enee negüzel çıtırdıyo lan” diye “zevk alarak” veya “düşünmeden” öldürmüşlüğü vardır.

Sonra bir an durdum, kedişin haline bakıp “napıyorum lan ben” diyip eve kaçtım. Öldürüp öldürmediğimi bilmiyorum ama baya bi hırpalamıştım. Bizimkilere hemen anlattığımı sanmıyorum çünkü birkaç yıl sonra anlattığımda haliyle şaşırıp kızmışlardı. Bu olaydan sonra akıllandım tabi. Neymiş? Seni cırmalayanı öldürmek yokmuş, aferim. Yıllar boyunca ne zaman aklıma gelse vicdanım sızlar ama lan. Şimdi en sevdiğin hayvan ne sorusuna düşünmeden kedi diyorum.

Ben bu 5 yaşında el bombasıyla oynarken havaya atıp kafama da düşürdüm, kreşten bir kızla İstanbul’a kaçma hayali de kurdum, yaşıma göre çok ekşın dolu bir yıldı eheh.

“Rowenta Silence Force” elektrik süpürgesi reklamındaki kediye hastayım ulan! O yanaklarını ısırmak, cımırmak, öpmek istiyorum!

Kedi istiyorum lan ben!

Kedigiller kadar mahremiyetleri hiçe sayılan bir tür yoktur. Belgesellere bakın, genelde aslan olur, kaplan olur, çita, leopar olur hep bunlardan var. Takip ediyorlar hayvanları, affedersin zıçarken bile yanlarındalar ama bize göstermiyorlar tabi. Ben de bu kedigillerin mahremiyetine dalanlardanım. Sadece kedi bulabildiğim için diğerleri kurtuluyor benden. Bulaşmam onlara zaten, ne bulaşacam lan.

Yolda kedi görsem dalaşmadan duramam, yolumu değiştirir takip ederim. Hele ki yanımda makinem varsa bide adeta belgeselci havasında yaklaşırım hayvana. Karacan akademi’nin arka tarafında 2 kedi ailesi yaşıyor. Oraya geçmek için pencereden atlamak gerekse de kedi ve fotoğraf sevgisiyle gözüm hiçbir engel görmüyor eheh… Hayvanların mahremiyetini geçtim onlar beni mahremlerine almışlardı ki kurs bitti kurtuldular benden.

Ha ama insandan korkan kedileri hiç sallamam, hele pisi deyince kaçanlardan. Kesin bir şekilde insanlar korkutmuş onu, ben de üstüne gidip daha da korkutmak istemem. Ancak ille de gel lan buraya sevecem diye peşinden gittiğim kedi beni takmazsa “kedi uzanamadığı ciğere mundar der” atasözünü uygulayıp senle mi uğraşcam lan der yoluma giderim. Öyle de kedi huylu oldum. Evde de bizimkilere mivaylayarak bir şeyler anlatmaya çalışıyorum zaten…