NESNEL İLETİ

Son 1 yıl içinde sadece 2 yazı yazmışım. Son yazdığım yazılara baktım da hepsi depresif zamanlarda bir şeyleri dışa vurup rahatlamak için yazılmış şeyler. Neyi neden yazdığımı bile hatırlamıyorum.

Şimdilerde mutluyum çok şükür :) (hiç yapmam ama yazıma gülücük koyup parantez açacak kadar) Tam karamsarlığın diplerine doğru ilerlerken neredeyse son anda, hem de tam hiç bulamayacağımı düşünerek karamsarlığa kapıldığım, tam hayallerimdeki gibi bir kız tarafından kurtarıldım bu durumdan.

Ayrıca o şehir şehir gezip 3-4 ay dışarıda kalıp hastaneler kurduğum işimden ayrıldım, başka bir iş buldum. Yeni işimdeki müdürüm eskisinin tam zıttı olarak profesyonel, mükemmeliyetçi tam benim kafada birisi olduğu için istediklerini çok iyi anlıyorum, tam yapmak istediğim şeyler yapabileceğimize inanıyorum. Onun dışında eski işteki abazan erkek sürüsü ortamından kurtuldum haliyle. Yeni yerde bayan ağırlıklı olduğundan daha rahatım, küfürlerin, osurukların havada uçuştuğu asker koğuşu ortamı olmuyor en azından. Yeni işim iyi iyi.

Artık buraya yazacağımı çok sanmıyorum çünkü hem Tumblr var hem de sayesinde deftere yazmaya başladım. En azından yılda 1 yazarım. Umarım 3 yıl sonraki yazım da tam şu an hayal ettiğim gibi olur :) O zamana kadar çok çalışmam lazım.

Olduuu görüşürüz…

Temmuz 2010’dan beri ayda 30 yazıya çıkamamışım hiç. Önceki zamanlarda aslında o kadar yazdığımı da fark etmiyordum. Aman düzenli yazayım diye bir kaygım olmadığımdan böyle tabi. Yorum edenim pek olmuyor bu yüzden sanırım.

Birkaç ay önce de başka bir yerde de yazmaya başlıyım diye düşünüyordum ama bir türlü başlayamadım. Nasip, kısmet, üşengeç.