NESNEL İLETİ

Yolda yürürken arabaların camlarından saça bakıp düzeltmenin içgüdüsel bir davranış olduğunu düşünmeye başlıyorum.
Lan bir önceki arabaya baktın işte düzgündü 5 adım sonrakine gelince niye bakıyorsun?

Bir gün içinde iki kez moralin çökmesi ve kafamı toplamak için iki kez yatağa uzanmak benim için çok fazla. İkisinin de sadece kendime kızmamla alakalı ve ikincisinin iradem dışında olması daha fazla.

Sanki böğrümde duygusal Alien yaşıyormuş da çıkmak için zorluyormuş gibi hissediyorum. Birisine sarıldığım anda içinden fırlayarak yüzüne atlayıp ağlayacakmış gibi…

Immmh yeni park etmiş araba kokusu!

Telefonumdan dinlediğim müzik haricinde ses çıkmasını garipsiyorum.

İnsanları “iyi” tanımayı pek de sevmiyorum. Sanki erişilmemesi gereken bilgilere erişebiliyormuş gibi sözleri gerçek mi değil mi anlıyor, sonraki hamlelerini tahmin edebiliyorsun… Ama böyle olmayacaktı da ne olacaktı?

En azından bir kedim olsa kendimi bu kadar yalnız hissetmezdim.

Kitap okurken bazen tek bir kelime, bazen olayın gidişatı hayal gücümü tetikliyor, dalıp gidiyorum ama bilinçsizce okumaya da devam ediyorum. Okuyorum ama anlamıyorum çünkü o sırada kurmakta olduğum hayalle uğraşıyorum. Ancak paragraf bitince ya da bir şey dikkatimi dağıtınca kendime geliyorum. Sonra bir bakmışım sayfayı yarılamış ve hiçbir şey anlamamışım, mecbur baştan okuyorum. Bunu hiç sevmiyorum aslında, hem okuma hızımı düşürüyor hem de bazen kitaptan bir şey anlayamaz hale geliyorum.

Dışarı çok nadir gezmeye çıkıyorum. Çıkınca da 5 kilometreden aşağı yürümediğimizden evde yürürken bile ayaklarımın altı acıyor.

Böcekle şaka olmaz. Sonra kafası bacağı eziliyor…

The Tick’in tüm sezonlarını bulup da Mad Jack The Pirate’ınkileri bulamamak çok garip.

Aslında evet, değer verdiğim insanları kendimden çok düşündüğüm oluyor.

Bir oyundan mekaniğini anlayana kadar zevk alabiliyorum. Ondan sonrası görev haline geliyor. Özellikle platform oyunlarını bu yüzden sevmiyorum.

Sütü bardak kirletmiyim diye boş maden suyu şişesine koyacak kadar hem de…

Ekşide Browni Intense’i öve öve bitiremiyorlar. Alışverişe çıktığımızda gözüme takıldı aldım birkaç tane. Tamam browni’den de güzel denebilir ama hiç de öyle harika, awesome, muhteşem, über falan değil lan, niye bu kadar büyütüyorsunuz olm?

Bir pazar günüydü, yapacak hiçbir şey bulamadık…

Masam o kadar tozlanıyor ki süpürgeye uzun tüylü başlığı takıp öyle alıyorum tozları. Sonra rafları da aynı şekilde alıyorum. Ayda bir temizleyince bez dayanmıyor zaten o tozlara.

Hani rüyada heyecanlanınca birden kalp deli gibi çarpmaya başlar da hem rüyaya tekrar konsantre olamazsınız hem uykunuz kaçar ya, hiç sevmezdim bunu. Ancak geçen yine aynı şey olduğunda rüyayı boş verdim vücuduma odaklandım. Adrenalin kalbime ulaştığı anda hızlanarak çarpmaya, vücudumu sarsmaya başlıyor. O hızlandıkça adrenalin ve oksijen en ücra köşelere damarları yakıp daraltarak ulaşıyor, kaslar canlanıyor. O an kalkıp koşmaya başlayacaksın gibi hissediyorsun ama gözlerini açtığında karanlığa alışmış göz bebekleri adrenalin yüzünden büyüdüğünden açamıyorsun. Açamadığın için kalkamıyorsun, bir süre sonra etkisi geçiyor uyuyup kalıyorsun. Mutsuz son eheh…

Yanık tencere sapı kokusu.

Into the Wild’ı izledim. Yine konusunun ne olduğunu bilmeden izlediklerimdendi. Doğa aşkı paydasında karakterle empatiyi tamamen kurmuşken gelen son darbeden çok etkilendim. Yatağa yattığımda, sabah kalktığımda bile aklımdaydı, o derece. Yönetmen ve oyunculuk bu kadar iyi olmasa etkilenmezdim sanıyorum.

Hayallere dalıyorum, sonra sırıtırken buluyorum kendimi. Çoğunda da gülecek bir şeyler oluyor ha. Beynim kendi kendini eğlendiriyor, daha nolsun.

Neredeyse tüm cheezburger network’ü takip eder hale geldim.

Küçükken durmadan “bu ne?” diye soran ben artık “niye?” diye soruyorum hep. İnsanlar da biraz açıklayıcı konuşsunlar hep karşıdakinin sormasını bekliyorlar.

Bazı şarkıların tadı belli bir ses seviyesi altında çıkmıyor be.

Scrubs’ın sezonlarını tekrardan izlerken 4.sezonda ard arda izlemediğim 4 bölüm buldum! Nasıl atlamışım anlamadım ama normalde her gece 2 tane izlerken oturdum 4ünü de izledim. Başka da çıkar mı hiç bilmiyorum, çok heyecanlı…

Edit: oha bir tane daha izlemediğim çıktı. Zaten hatırladım ilk izlediğimde J.D ne zaman sevgili yaptı ki lan diye şaşırmıştım ama bölüm atlamış olabileceğim aklıma gelmemişti eheh…