NESNEL İLETİ

Bir gün, odaya kapanıp başından beri hatırladığım tüm anılarımı yazmaya başlıycam.

Pastasız doğum günü, hep istediğim şeyleri hediye olarak alınmak, sevgilinin Ankara’ya gelmesi, gezi evi, kültür şokuna sokan playlist, lunaparkta dehşet, dört kedili ev, yorgunluk, dikmen vadisi, yeni sarmaşık, daha çok yorgunluk, sinirlen, affet, sinirlen, affet, sinirlen, üzül, sinirlen, üzül, sinirlen, sinirlen, sevgiliyi yolcu ederken sinir ve üzüntüden dişleri sıkma kıvamına gel...
Sonu böyle bitmeseydi belki de en güzel doğum günüm diyebilirdim.

Yarın doğum günüm, sevdicek geliyor!

Depresyona mı girdim anlayamıyorum bile.

Bugünün 12 kasım (november 12, 1955) olması ve benim bundan tamamen habersiz Back To The Future serisini indirip izlememe ne diyeceksin? Onu geç tarihi film bittikten sonra anladım lan.

Artık film izlerken yalnız hissetmiyorum, çünkü birlikte izleyeceğimiz filmleri seçmek için izliyorum. Her ne kadar yakın zamanda izleyemeyecek olsak da…

Şu aralar girdiğim tekrar sınıfları yaklaşık 70 kişilik, sınıfın tavanı alçak ve pencerelerden doğru düzgün hava girmediği gibi ders aralarında sınıfın yarısı içerde oturmaya devam ediyor. “Ulan insan beyni oksijenle çalışıyor sktrin çıkın dışarı biraz havalansın sınıf” demek istiyorum hep. Dışarı çıkanlar da sigara içiyor ha. Geçen gün yine böyle kalabalıktı, dışarı çıkmıştım, döndüğümde içerisi katalitik soba yakılan oda gibi kokuyordu. Resmen karbondioksit kokusu aldım lan!

Not: Karbondioksit kokmaz.

Otobüste birinin elinde lisedeyken özetini çıkardığım Ölü Canları gördüm. Konusunu hatırlamaya çalıştım, hatırlayamadım. Yalnız Taras Bulba’nın konusunu hatırlıyorum bak…

Otobüste dolmuşta alo demeden telefonla konuşmaya başlayanlar birden geriyor ortamı. Hele ki eğer bağırarak konuşuyorsa insanlar o sessizlikte “noluyor lan” diye geriliyor, dolmuşçu inecek var zannediyor bir an. Ben aslında sevmiyorum öyle alo demeyi falan, direk konuşmaya başlamak istiyorum hep ama otobüste de yapılmaz ki lan.

Böyle duraklarda otobüsün nerede olduğunu, kaç dakikaya geleceğini gösteren bir sistem olmasını hayal ediyorum. En azından son otobüs kaç dakika önce geçmiş onu bilmek istiyorum. Ne zaman geleceğini bilmediğinden çok sıkıcı oluyor beklemek.

Bir şeyi inceleyerek nasıl çalıştığını anlamaktan aldığım zevki hiçbir şeyden almadım. Sırf bu yüzden oyuncaklarımla daha fazla oynamak yerine onları parçalamayı tercih ettim.

Keşke elimde bir G3 mermisi olsa da küçükken yaptığım gibi anahtar boşluğuna sokup çekirdeğini çıkarsam, barutunu çizgi gibi döküp yanışını izlesem… Çok özledim lan!

Çocuğuma, gece normal hikayelerin dışında Tolkien de okuycam ben.

Birazdan kalkıp kursa gidicem, hiç istemiyorum. Gece erken yatmama rağmen sabah yataktan da kalkmak istemedim. Böyle zamanlarda dondursak kendimizi, sonra uyandığımızda tüm sıkıntılarımız bitmiş olsa, bi’ sürü şey yapmak için yerimizde duramasak… Ne fantastik olurdu lan.

Yazı yazmayı da özlemiştim ama yazamıyordum, hiç değilse artık yazabiliyorum.

Hani insan içinden konuşur ya, işte ben onu çok sinirlendiğim bir anda içimden küfrederken keşfetmiştim.

Kirli havanın kokusunu çok seviyorum ama öyle her kirli havayı değil. Tarif edemem ama Kızılay’ın gece havası Hakkari’yi hatırlattı mesela. Sonra ucuz kömür de Hakkari’yi hatırlatır, lojmanda da ucuz kömür yakıyorlardı herhalde. Hakkari’nin havası çok kirliydi lan, bembeyaz karın üstüne kurum yağıyordu emilim. Her neyse, böyle kokular bir şeyler hatırlatıyor ya, çok seviyorum kokuları.

Kendin pişir kendin ye kahvaltı salonu açıp sevgilisine sucuklu yumurta sözü verip de yapamayan gençlere olanak sağlamayı planlıyorum.

Evdeyken oturma odasındaki ailemi özlüyorum lan ben!

Sadece kafam meşgulken ve üzgünken yavaş yürüyorum ben.

NABER?

Meeeeeeeeeeh…

Sınava girdiğim okullarda sıraya hep “NABER?” yazıyorum.

Otobüsle her gün bir elçiliğin önünden geçerken “nerenin elçiliğiydi lan bu” diye düşünüyorum. Öğreniyorum, sonra tekrar unutup aynı şeyi düşünüyorum. Biri beni dövmeden aklımda kalmayacak.

Araç muayenelerinde silecek için su fışkırtan çıkışı da kontrol etsinler lan. Çoğu arabanınki ön camından çok arkadaki arabanın camını suluyor. Geçen duran bir arabanın arkasından geçerken beni suladı. Çok sinirlendim tam pencereden içeri kafamı sokup azarlıycaktım ki hareket etti be.

Kendi maaşım olsa da 2 haftada bir gidebilsem.