NESNEL İLETİ

Aslında, bazı rüyaları anlatmak yerine neler hissettirdiklerini anlatmak daha güzel.

Bugün, kahve fincanını dökmemek için kasarak odama götürmektense fincan ve ketılı aynı anda götürüp, doldurup, sonra ketılı mutfağa geri götürmeyi akıl edebildim. Bir tur fazladan yürüyorum ama olsun. Şu ketılı da kettle diye yazmaya da hiç elim gitmedi biliyor musun…

Rüyadaydım, arkada tek tek göndererek oluşturduğu playlistten şarkılar çalıyordu. Yüz yüze konuşur gibiydik ama aslında mesajlaşıyorduk, atlardan bahsediyorduk. En son attığı mesajı okurken sonuna yetişemeden şarkı bittiği an uyandım. Don’t close your eyes diyerek bitmişti, kesin ondan. Sonra mesajda yazanı pek hatırlayamadığımı fark ettim, geri dönüp hatırlamaya çalıştım ki normalde yapmam bunu, normal değiliz gibisinden bir şey yazıyordu sanki. Geri uyumaya çalıştım, hem üşüdüğümden hem rüya kafamı kurcaladığından uyuyamadım.

Eve döndüm. Çok özlemişim ama sanki sabah çıkmış akşam gelmiş gibiydim. Bunun gibi duygularımı dışarı vuramadığım çok oluyor. Çok süper bir anda sakin gözüküyorum ama aslında içimden wheeeeee diye bağırıyor oluyorum, karşımdakiyle de alakalı biraz. Neyse işte, odama girdiğimde çok garip oldum özellikle. Lan aylarca ayrı kalmak değil de bunun gibi kısa süreliler daha çok koyuyor bana o çok ilginç. Zaten uçakla giderken de bir tedirginlik vardı anlamadım. Her zamanki gibi de son 2 günde sivrisinekler açıkta kalan yerlerimde sokmadık nokta bırakmadılar. Tabi yiğeni görünce bunlar önemsiz kalıyor. Yirim lan! ehe…

5 günlüğüne Trabzon’a gidiyorum. HANİ DAYI OLDUM YA BEN, o yüzden…

İnsanın nefsiyle savaşıp iradesi güçlü olmasa bile kazanması çok zevk veriyor. Hatta sırf bu yüzden sataştığım oluyor eheh…

Bunca zorunluluğun arasında bir de çözemediğim şeylerin eksikliğini çekerken birden havalar bozdu. Her an depresyona girebilirim gibi geliyor da girmem herhalde be. Başka şeyler çıkmasın yeter ki…

Dün, Ankara’da hava öyle bir kapandı ki şehir bile değiştirmeden, hatta evde otururken jetlag oldum.

Bu Trabzon insanı uçağa bağımlı hale gelmiş ya lan! Adamlar bundan 1 hafta sonrasına kadar tüm seferleri dolduruyorlar. İstanbul’a baktım yarına bile 29 liralık uçuşlar duruyor be.

Hani insanlar “ilgi görmek için ilgi gösterme” gibi bir mantık yürütürler ya, bende tam tersi şekilde işliyor bu. Eğer ilgi görüyorsam ilgi gösteriyorum, görmezsem de göstermeye devam ediyorum ama bir yere kadar, sonra o da bitiyor.

Zaten “ilgi görmek için ilgi gösterme” kadar bencilce bir davranış görmedim ben. Karşıdaki sana keyfinden ilgi gösteriyor zaten dimi, düşünme sen onun neler hissettiğini sadece kendi egona yoğunlaş, göt! Şuna bak yazıya öylesine başladım yazarken sinirlendim lan!

Rüyaları bağlayabilsek, uzaklar yakın olsa…

Kahverengi hamamböcekleri daha tatlı oluyor.

Kursa gitmek için yürürken her zaman oralarda gördüğüm beyaz kediyi gördüm, pisi dedim koşa koşa geldi. Çok pis olduğundan ve sadece eve dönerken karşılaştığımdan o zamanlar sevip eve kadar elimi bir yere değdirmeden hemen yıkıyordum. Bu sefer sevmeyecektim, hatta pisi dediğime pişman oldum. Ama tam hadi gidiyorum ben diyip adım attım ki bu da kendini yere atıp taklalar atmaya başladı, adeta baştan çıkardı dayanamadım. O değil de erkek lan bu.

Hayatımda yediğim en güzel şeylerden birisi hanımeli reçeliydi.

Normalde hiç fotoğraf, resim vs. koymuyorum.

Ancak bu çok sarstı beni…



…nerden geldiğini anlayamadım.

Artık verdiğim sözü tutamamaktan daha çok korkar oldum.

Gece dışarıda saklambaç oynayan çocukları duyduğumda üstüme yalnız çöküyor, balkonu özlüyorum. Küçükken bir gün dışarı çıkmama izin vermediler, balkondan saklambaç oynayan arkadaşlarımı izledim de psikolojime yer etti desem gece 10’da gelirdik eve be, hatırlamıyorum öyle bir şey yaşadığımı. Zaten balkonumuz da çocukların oynadığı tarafa bakmıyor, yalnız hissettiğimle kalıyorum…

Otobüse bindim, bilet koçanındaki son bilete denk geldiğim için sırıtarak yerime oturdum.

Aslında, duygularımı bastırmaktan değil de onları anlamadığımdan çok fazla etkilenmiyorum. Hiç hissetmiyor bile olabilirim, eheh…

Nokia’nın güya yenileyip, adını değiştirip Pc Suite yazılımının yerine getirdiği Ovi Suite kadar mal bir yazılım görmedim ben. Pc suite bile daha hızlı, daha stabildi hatta daha özellikliydi lan! Açarsın önce bir kendine gelmeye çalışır, daha gelemeden senkronizasyon yapmaya başlar o bitene kadar elleşirsen takılır falan. Adeta eski bilgisayar gibi davranıyor. Hatta “ibnelerin yazdığı programlar”a bile girer bu.

Şarkıların hissettirdikleri hiç hissetmediğim mi, hissetmeyi unuttuğum mu yoksa hissetmek istediğim duygular mı seçemiyorum. Sadece hissetmek istemediklerim olmadıklarını biliyorum, yaa yaa…

Peki, iyi anlaşabildiğim insanların çoğuyla aslında çok zıt yönlerimizin olması ve başka şehirde olmalarına ne diyeceksin?

Meğer Lost’un tüm olayı 6 sezona yaydığı küçük duyguları son bölümde birden vererek adamı ağlatmakmış.

Ancak sonunda nasıl bağlayacaklarını anlaşıldığında “öeh bu ne lan” desem de sonlara doğru düşündüm de gayet güzel sonlandırdılar. Ha ama bir Battlestar Galactica finali kadar da değildi.

Hem kendilerine verdiğim değeri anlamayıp, hem de sevgili bulduktan sonra arayıp sormayarak kombo yapan arkadaşlarım var.

Sürekli elektrikler gittiğinden netbook alalım onların şarjı uzun gidiyor diye çıktık Asus UL50v alıp döndük. Benim böyle bir modelden haberim yoktu. Zaten inceleme namına da çok az Türkçe içerik var. Asıl olayı 12 saat bekleme süresi vaat etmesi ancak daha tam yüklenip gözlemleyemesem de ilk seferinde 8 saate yakın kullandım ki bu netbooklardan bile daha iyi pil performansı demek oluyor. İşlemcisi güçlü değil tabi ki ama 720p videoları takılmadan oynatabiliyor, 1080p’lerde ise takılmalar, seste kaymalar oluyor ki 720p yeterken buna ne gerek var? Ekran kartı da çok güçlü değildir sanıyordum ama Oblivion’u neredeyse tüm değerler açıkken 20Fps üstünde çalıştırabildi ancak haliyle pil ömrü çabuk azaldı. Gerçi o kadar ağır oyun oynamam be. Aslında hoşuma giden daha bir sürü ince ayrıntısı, özelliği var ama merak eden aşağıdaki incelemeye bakabilir.

Sonuçta çok oyun oynamam, nette gezinirim, film izlerim, word’de çalışırım diyen insana tam gidecek bir notebook. Genel olarak diz üstülere bakınca hepsi 2 küsür Ghz işlemcili, gereksiz güçte ekran kartlı modeller. Yukarıda saydıklarımı yapacak bir insan için bunların bu kadar yüksek olması gerekli değil üstelik gereksiz yere pil ömrünü törpüleyip, ısınıp bacak yakıyorlar. Zaten ısı demek yavaşlık demek, daha fazla güç tüketimi demek. Şöyle düşünün mesela, sadece ev-iş arası bazen de çarşıya çıkmak için araba alacaksınız, gidip parkı kolay, küçük, az yakan bir tane almak yerine aman iyi olsun güçlü olsun diye büyük motorlu, çok yakan, ağır bir jip almak gibi mantıksız bir şey bu. Yalnız ben Media Markt’dan aldım, 20 tane getirtmişler ve son 2 üründen birisiydi bu, bulmak zor olabilir.

Elektrik gidince modemi de çalıştırabilmek için baya araştırma yaptım. Yahu millet sanki bu dertten hiç muzdarip değil gibi pek şikayet eden de yok. Lan laptop’un çalışsa bile internetsiz ne işine yarıyor ki? Neyse, ben o kadar araştırdım ettim birkaç çözüm buldum ama babam sanki hiç uğraşmamışım gibi benim dediklerimi boş verip gitti kesintisiz güç kaynağı aldı. O da sesi kesilebilen modellerden değilmiş, 10 saniyede bir ötüp duruyor. Çok saçma lan, “sağane toynaam istediğim kadar kullanırım ne ötüyon” demek de olmuyor, garanti yüzünden söküp atamıyorum da. Geçen gün elektrik gitti hemen kullandım bunları. Notebook zaten sadece nette gezinirsen 8 saatten fazla dayanıyor. Güç kaynağı da 9Ah olduğundan modemi teoride 15 saat idare etmesi lazım. Pili falan eskidi desen hadi 12 saat olsun. Yarısında da notebook’un pilini çıkarıp bağlasan ikisi bir 3 saat daha gider herhalde.

Ayrıca daha kapsamlı inceleme için buraya, notebook’un kendisi için buraya bakınız.