366

Dershanedeki matematik hocalarımdan birisi konu açılınca “eskiden mizah dergilerindeki espriler daha kaliteliydi, okuduktan 2 gün sonra otururken birden anlayıp kopuyorduk” demişti. Nası olur ki lan ne anladım hemen anlamayınca diye düşünmüştüm. Bir gün durduk yerde şimdi hatırlayamadığım eski yazarlardan birinin çizimini anlayıp yol ortasında koptuğum an hocamın dedikleri aklıma geldi. Anında yararcasına güldüren veya okurken “ooo komik ki bu kesin” diye sürekli sırıtarak okunup aslında güldürmese bile surattaki önyargılı sırıtış yüzünden komik olmadığı itiraf edilemeyenlerden kat kat fazla zevk veriyor lan.
Tabi mizah kolay iş değil. Sen otur espri çıkarcam diye kas, ya da kasma o sana gelsin bu sefer anlatacak şekilde çizmeye kas falan… Onları geçtim eskilerin yaşamıyla şimdikilerin yaşamı arasında neler var ki böyle değişmiş işte.

Ne diyorum ki lan?